10 października w drugiej części „Cieni zapomnianych kultur” przestrzeń dawnego kościoła pocysterskiego w Kołbaczu, wypełni muzyka Canes of Karabakh. Trzciny Karabachu to projekt muzyczny Stanisława Matysa (duduk), Olgierda Dokalskiego (flugelhorn, SFX) oraz Pawła Bartnika (elektronika), wyrastający z osobistego doświadczenia i głębokiej refleksji nad kruchością tradycji.
10 października, sobota
Godz. 20.30
Koncert „Canes of Karabakh” – kościół pocysterski w Kołbaczu
Punktem wyjścia dla zespołu stała się historia duduka – instrumentu o ponad tysiącletniej tradycji, nierozerwalnie związanego z Armenią i regionem Górskiego Karabachu, wykonywanego z drzewa morelowego. To właśnie stamtąd pochodzą trzciny wykorzystywane do wyrobu stroików, cenione za wyjątkową barwę dźwięku. Po przegranej przez Armenię wojnie dostęp do tego materiału stał się dramatycznie ograniczony, a jego cena wzrosła dwukrotnie, czyniąc go coraz mniej osiągalnym dla lokalnych muzyków.
Ta sytuacja skłoniła twórców projektu do zadania fundamentalnych pytań: o prawo do korzystania z zagrożonej tradycji, o granice inspiracji i odpowiedzialność wobec kultury głęboko zakorzenionej w konkretnym miejscu, jego ludziach i krajobrazie.
Canes of Karabakh nie sięga po tradycyjne melodie.
Artyści skupiają się na samym brzmieniu duduka – zestawionym z flugelhornem i elektroniką – traktując dźwięk jako przestrzeń uważnego słuchania, refleksji i pamięci. Projekt jest skromnym, muzycznym gestem zwrócenia uwagi na to, z jakiej kruchości wyrasta potęga tego instrumentu. Zespół zdobył II nagrodę w Konkursie Muzyki Folkowej Nowa Tradycja 2025.
„Są takie dźwięki, które nie chcą być tylko muzyką. Wydobywają się z głębi powietrza, jakby pamiętały czasy, gdy oddech był jeszcze modlitwą, a cisza – przestrzenią, w której rodzi się sens. Trzciny Karabachu należą do tego rodzaju zjawisk”.
„Duduk — antyczny instrument z ciała trzciny i oddechu — staje się tu przewodnikiem po niezmierzonych przestrzeniach. (…) Niesie w sobie pamięć o świecie sprzed rozróżnień, o czasie, w którym każdy dźwięk był jeszcze echem natury, nie kompozycją”
„W tym pejzażu elektronika nie jest przeciwieństwem instrumentu, lecz jego dopełnieniem – jak echo, które dopowiada to, czego sam duduk nie zdołał wyszeptać. W ich współbrzmieniu rodzi się coś na kształt dialogu między przeszłością a przyszłością”.
„Canes of Karabakh” to nie tylko płyta, ale muzyczne świadectwo – zapis uważności, etycznego namysłu i próby spotkania z tradycją bez jej zawłaszczania. To opowieść o oddechu, który pamięta więcej, niż jesteśmy w stanie wypowiedzieć słowami”.
Grzegorz Paluch, Ośrodek ROZDROŻA, wydawca albumu
Zadanie publiczne jest współfinansowane ze środków otrzymanych z budżetu Województwa Zachodniopomorskiego, Gminy Stare Czarnowo, Powiatu Gryfińskiego. Wydarzenie realizujemy także dzięki wsparciu prywatnych sponsorów – przyjaciół pocysterskiego Kołbacza, firm: Asko-Tech, Elte, Spółka Wodna Kołbacz, Zakład Doświadczalny Instytutu Zootechniki PIB Kołbacz, Pro-Fit-Food i prywatnych darczyńców. Wspaniale, że jesteście z nami! Partnerem wydarzenia jest również Dawne Opactwo Cysterskie w Kołbaczu.
Wydarzenie organizuje Stowarzyszenie Spichlerz Sztuki.
